Juryrapport Fotowedstrijd ‘Mijn Straat' maart 2010

Juryleden: Theo Janssen (fotograaf), Jan Nieuwstad (Fotogroep Zoetermeer), Joke Ligterink (bibliotheek Zoetermeer).

Voor de fotowedstrijd ‘Mijn Straat', die liep van 15 december 2009 tot 28 februari 2010, ontving bibliotheek Zoetermeer in totaal 54 inzendingen via de website van VerZIN Zoetermeer. Op 26 maart 2010 vond het juryberaad plaats in de bibliotheek.

De fotografen hebben het thema ‘Mijn Straat' breed geïnterpreteerd, zo blijkt. Dat het de afgelopen periode veelvuldig gesneeuwd heeft, heeft zijn weerslag op de inzendingen. Maar er zijn ook foto's in andere jaargetijden genomen, die goed passen bij het thema.

De inzendingen laten veel kanten van Zoetermeer zien: rustige straten, een hoge flat met satellietschotels, de natuur en het water waar Zoetermeer zo sterk in is, de Randstadrail en strakke architectuur. Er zijn opvallend weinig foto's met personen erin, terwijl de bibliotheek dat bij het uitschrijven van de wedstrijd juist verwachtte. Grappig genoeg hebben twee van de drie winnende foto's toch het menselijke aspect in beeld. De jury vindt dat passen bij het thema: een straat is bedoeld voor mensen om er te wonen.

De jury heeft gezocht naar foto's die niet zomaar toevallig gelukt zijn. Een mooi plaatje dankzij een recente sneeuwbui is onvoldoende, de fotograaf moet behalve creatief met het thema ook met belichting, compositie, het beeldelement en techniek gewerkt hebben.

Een foto van een kunstzinnig beschilderd gebouw valt af omdat ‘registratie' van kunst nog geen kunst is. Ook foto's waar de compositie geen spanning tot resultaat heeft, en foto's waar behalve een mooi beeld ook wat randzaken op te zien zijn, vallen af. Een foto van een mooi boerenhek en een te-koopbord valt af omdat het bord niet scherp is, wat de jury betreurt. Zou de fotograaf een groter diafragma hebben gekozen, dan was alles scherp geweest. Een fotograaf die speelt met spiegelende waterplassen, had een goed idee, maar had wat compositie betreft sterkere keuzes kunnen maken.  

De jury beoordeelt de inzendingen anoniem, maar ontdekt toch al snel dat een aantal foto's door dezelfde fotograaf gemaakt zijn. Die hebben bijvoorbeeld alle een vierkant formaat, of ze zijn min of meer op dezelfde locatie gemaakt. Aan de jury is de keuze van de best gelukte foto overgelaten; het zou beter zijn als de fotograaf zich zelf aan die keuze zou hebben gewaagd.

Na zorgvuldig beraad blijven er acht foto's over waar de jury van onder de indruk is. Tussen de eerste van deze eindselectie, die net niet in de prijzen vallen, blijken (achteraf) van twee fotografen maar liefst twee foto's uitgekozen te zijn.

‘Tarweakker' van Wim van Herpen

Deze foto laat verrassend kleurgebruik zien. De fotograaf heeft het thema letterlijk geïnterpreteerd, en heeft op een prettige manier met schaduw en licht gespeeld. Deze foto roept direct het gevoel op: ‘Hier wil ik wonen.' De foto is vooral krachtig door de sfeer, maar wint net niet omdat hij op fotografisch vlak minder sterk is.

‘Aziëweg' van Wim van Herpen

Heel aardig om zo'n mooie, weidse kant van Zoetermeer te laten, terwijl het tegelijkertijd onmiskenbaar de Aziëweg is. De vogels in vlucht lijken een schitterende toevalstreffer, een mooi beeld.

‘Mijn Straat' van Eelco Coers

Deze foto getuigt van lef. Zo'n kil, strak beeld inzenden voor een bijna gezellig thema als ‘Mijn straat' is origineel. De compositie van de foto is mooi, maar er zit net te weinig spanning in voor een prijs.

  en

‘Weerspiegelingen van mijn straat' van Renee Vergouwe

De jury wist niet dat deze beide foto's van dezelfde fotograaf waren, maar vermoedde dit wel. De linkerfoto maakt een smaakvolle beeldgrap met de kassen waarin een rij huizen is weerspiegeld. De rechterfoto is prachtig van kleur en compositie, met een weerspiegeld straatbeeld in een half bevroren waterplas.

Tot slot: de drie winnaars

Van de drie winnende foto's vindt de jury het frappant dat het een selectie van drie totaal verschillende foto's is, die toch alle drie uitstekend bij het thema passen.

Hugo de Grootlaan

De derde prijs is voor Wim van Herpen, die langere tijd onder de Randstadrail bij de Hugo de Grootlaan moet hebben staan wachten op het juiste moment. Deze foto is met zorg gemaakt en bijzonder, omdat meer dan de helft van het beeld wordt gevuld met de gekromde betonnen onderzijde van de Randstadrail. De trein zelf staat precies op de juiste plek, wat getuigt van gevoel voor timing en geduld.

Theo Thijssenhove

De tweede prijs is voor Cees Coers. Hij maakte een serie in zwart-wit, van een besneeuwd achterpad met en zonder persoon. De jury koos na enige aarzeling, omdat de foto zonder persoon ook een mooi perspectief had, toch voor die met het meisje dat tegen de schutting leunt. Juist de combinatie van haar houding met de geborgenheid van het achterpad roept tegenstrijdige gevoelens op. Dat maakt deze foto prettig spannend.

Na regen komt... de step!
De eerste prijs is voor Manon Loof. Zij maakte een foto met een sterke positieve gevoelswaarde. De interpretatie van het thema is prima, de foto is goed getimed: het goede moment bracht zij precies goed in beeld. Op de foto - die bijna direct het liedje van Wim Sonneveld oproept ‘Op de Step, op de step, ‘k ben zo blij dat ik hem heb' -  is niets te veel te zien. Dit beeld associeer je het liefst met een straat, een straat is voor kinderen om te spelen.