Juryrapport Schrijfwedstrijd mijn Straat 

Van 15 December 2009 tot 28 Februari 2010 konden Zoetermeerders meedoen met een schrijfwedstrijd. Veel Zoetermeerders houden van schrijven. Met deze wedstrijd kregen zij de gelegenheid om hun pennenvruchten aan vele anderen te laten lezen. De schrijfwedstrijd was een activiteit die aansloot bij de onlangs opgerichte Schrijversschool Zoetermeer.

In totaal hebben 16 mensen meegedaan met de wedstrijd, waarvan 12  vrouwen en 4 mannen. De gemiddelde leeftijd van de deelnemers was 52 jaar.

De jury bestond uit Svea Ersson (Zoetermeerse thrillerschrijfster), Joke de Kler (hoofd collectiebeheer Bibliotheek Zoetermeer) en Jouetta van der Ploeg (directeur Stadmuseum Zoetermeer). Samen hebben zij zich gebogen over de inzendingen om een 1^e, 2^e en 3^e prijs te bepalen. Bij de beoordeling is gekeken naar verschillende aspecten: Natuurlijk de verwerking van het thema maar ook naar schrijfstijl, opbouw, taalgebruik, sfeer, inhoud, evenwicht en structuur.

De jury was aangenaam verrast, het thema Mijn Straat heeft schrijvers in Zoetermeer geïnspireerd tot de prachtigste verhalen. De rijke historie van de stad, bijzondere inwoners, gedenkwaardige voorvallen, mooie buurtvriendschappen, spanning en sensatie, poëtische observaties, woongenot en natuurbeleving, of juist irritatie, overlast en eenzaamheid. Alle menselijks passeerde de revue.

Onder de inzendingen bevonden zich 11 verhalen. De jury was onder de indruk hoe inwoners van Zoetermeer beschreven met hoeveel geluk en plezier ze hun eigen stad beleven. Deze verhalen zullen voor veel Zoetermeerders herkenbaar zijn. Zoals (Niet) zomaar een Straat, waarin Ria Schel beschrijft hoe verknocht zij in de loop der tijd raakt aan haar woonomgeving.  Of Lies Hoogland die op ludieke wijze, met een verhaal over bewegwijzering, beschrijft hoe zij na 38 jaar ‘een belangrijke taak' in de buurt verliest als de gemeente besluit straatborden op te hangen.

Cees de Jong wist met Mijn Straat de jury op sfeervolle wijze mee te nemen naar het verleden. Één van de juryleden vond de schrijver dan ook bijzonder geschikt voor de interviewgroep Sprekend Verleden.  En met Ons nieuwe huis biedt ook mevrouw E.G. de Kok een kijkje in de historie van Zoetermeer.  Stuk voor stuk vol van historie en bijzonder sympathiek geschreven vond de jury.

Sommige inzendingen hadden qua stijl een "poëtisch karakter" zoals Mijn Straat van Frans van der Leeuw, een kort maar evenwichtig geheel. Ook Alfons Smits viel op met zijn intelligente taalgebruik en sfeervolle beeld: "De weide is nu een woonerf, tegen het decor van vierkante dozen, rijden heilige koeien aan".  Andere inzendingen waren juist geschreven in populaire taal en met een vlotte pen zoals Mijn Straat in de sneeuw van Desi van Deelen. Deze schrijfster heeft dan ook een eigen weblog.

Marga Kessenich viel op met de persoonlijke natuurbeleving die zij beschrijft in De Keerzijde. De jury vond het bijzonder om te lezen over de positieve en tevreden levensinstelling van de schrijfster. 

Sommige verhalen waren echt ‘af', andere verhalen kwamen meer voor als delen uit een groter geheel,  zoals het verhaal van C.E. Emmel waarbij op creatieve wijze uit verschillende perspectieven werd geschreven maar waarbij de drie vrouwelijke hoofdpersonen eenzamer zijn dan ze op het eerste gezicht lijken.

Er zijn ook vijf gedichten ingezonden. Sommige gedichten waren evenwichtig opgebouwd, andere werden juist getypeerd door een rijk taalgebruik. Nathalia die in Kleurrijke Straat met multiculturele gerechten de diversiteit van Zoetermeer verwoordt en Ton Kant die met zeer weinig woorden een krachtig en sympathiek gedicht neerzet met een prachtige afsluiter: "Gelukkig wonen er warme mensen".

Maar het meest onder de indruk was de jury van het gedicht Zoetermeer dat geschreven werd door Ellen. Een goed gedicht, mooi taalgebruik en een duidelijke boodschap. Dit gedicht verwoordt veel gevoel en krijgt van de jury dan ook de 3^e prijs!

De tweede prijs gaat naar een verhaal waarvan de jury met name de opbouw erg sterk vond maar niet zeker wist of het echt waar of ‘science fiction' was. In ieder geval kwam het verhaal heel realistisch over. Goed en spannend geschreven in mooi Nederlands, creatief opgebouwd met prachtige zinnen als "Ik leef met mijn rug naar de straat". Connie van der Velde krijgt met Big Brother de tweede prijs!

Maar de juryleden voelden zich het meest aangesproken door het verhaal over een straat die, ondanks een hoopvol begin, uiteindelijk in verval raakt en betrokken bewoners ontmoedigt. Geschreven in een prettige stijl met mooie zinnen. Helder en krachtig zonder irrelevante details. Met schrijfster Marianne is de jury al lezende een beetje gaan houden van Gneis en dat verdient een eerste prijs!