Niet eerder kreeg de jury zoveel inzendingen binnen: 67. 22 mannen en 45 vrouwen. Gemiddelde leeftijd: 45 jaar. 12 inzendingen uit Zoetermeer, de rest uit andere delen van Nederland zoals Amsterdam, Zwolle, Amersfoort, Maastricht en Breda maar ook één inzending uit Duitsland en vier uit België. Eén titel werd gediskwalificeerd, Praagse Lente, geschreven door Jelmer Birkhoff, omdat het onverwachts toch elders gepubliceerd werd. Eén titel kwam te laat binnen, Mon Alisa, geschreven door Marjolein Greebe. Erg jammer vond de jury, want Mon Alisa viel bijzonder in de smaak. Het bezorgde één van de juryleden kippenvel, een ander jurylid begon met lezen terwijl ze eigenlijk geen tijd had en kon vervolgens niet meer stoppen. Hoewel de clue van het verhaal vergezocht is, is het prachtig geschreven.

Niet bijzonder genoeg

Geertje Paaij schreef Chicanes. Een leuke en unieke titel. Twee vriendinnen in Parijs. Veel reisbeschrijvingen die soms heel grappig zijn. Maar echt bijzonder wordt het verhaal nergens. Het geheel blijft een beetje mat, vindt de jury.

De Brandweermannen. Nog zo'n originele titel die meteen nieuwsgierig maakt. Een intrigerend verhaal van een jonge moeder met een huilbaby. Boeiend tot op de helft ongeveer, vinden de juryleden. Daarna is niet goed meer te volgen wat schrijfster Annemarieke Bergman wil vertellen.

Ook het verhaal dat werd ingezonden door W. Groninger liet de juryleden achter met een unheimisch gevoel, Mona Lisa in de nacht. Het is niet duidelijk waar dit verhaal precies over gaat en daarom lukt het de jury niet het verhaal te beoordelen.

Mijn Mona Lisa's. Het verhaal van Elise Faber vindt de jury leuk bedacht, vooral de link naar het Stadsmuseum in Zoetermeer, maar het is niet zo vlot geschreven.

Een inzending beginnen met benoemen dat je meedoet aan een schrijfwedstrijd, vindt de jury niet passend en weinig origineel. M. Khelwan begint haar verhaal Mona Lisa op Reis met de zin: Superenthousiast werd ik toen ik van deze schrijfwedstrijd vernam! Ook vindt de jury het taalgebruik wat rommelig en de opbouw onduidelijk.

Tjade Witmaar schreef Bergschoenen. Een originele en veelbelovende titel. Het verhaal begint soepel maar wordt onderweg helaas te langdradig. Wel leuk verzonnen dat de circusbeer Mona Lisa heet.

TJ schreef een verhaal over een Brontëfan en een irritant zusje. Te danken aan C. Brontë. Vloeiend en humoristisch geschreven, maar het verhaal kon de jury onvoldoende boeien.

Snoepreisje werd ingezonden door Questionmark. Een klein verhaaltje. Goed, duidelijk, bondig en herkenbaar. Onvoldoende opvallend tussen de andere inzendingen.

P. Koot schreef Het 20^e district, over het andere Parijs. Kort maar krachtig en leuk gevonden. Te kort echter om mee te dingen met de andere inzendingen.

Tabesh schreef een vertederend en romantisch verhaal. Paradijs. De jury vindt dat de schrijver kiest voor een te warrige schrijfstijl, die niet zo literair is. Het verhaal mist ook structuur.

Hadsy Simon zond duidelijk een autobiografisch reisverslag op. Onze vakantie op Curaçao over een weerzien met de kleinkinderen. De jury vindt het verhaal wat te ‘opsommend', waardoor het verhaal vlak en stroef wordt. Meer een informatief verhaal voor bij het familiealbum.

Elsje Veth verwees in haar verhaal heel origineel naar de Mona Lisa-tentoonstelling in Zoetermeer. Een echt reisverhaal met best een goede opbouw maar wel een wollig taalgebruik dat zeker niet foutloos was.

Samira schreef Mona Lisa ging naar Leonardo Da Vinci. De jury vindt het meer een column dan een reisverhaal, waarbij de schrijver bovendien van te veel clichés gebruik maakt.

J. Granger schreef een modern verhaal, De au pair en de Thalys. Leuk, humoristisch en schrijnend ook, want in het verhaal vertelt de schijfster over ouders die meer bezig zijn met hun mobiele telefoon dan met hun kinderen. Onderhoudend en vlot geschreven, maar het ontstijgt onvoldoende het niveau van een anekdote.

Else Bruinink schreef meer een historische verhandeling dan een verhaal. Aangenaam om te lezen en de slotzin is mooi. Ook de genoemde feiten kloppen voor het grootste deel. Maar het is geen reisverhaal. Bovendien is het geheel wat te opsommend geschreven, waardoor de lezer uiteindelijk interesse verliest.

Eus van der Horst schreef een verhaal dat erg leuk begint, met een duik in het portret van Mona Lisa. Een historische reis door de tijd volgt. De verhaallijn is jammer genoeg onduidelijk, vindt de jury; als lezer verlies je onderweg je aandacht.

De inzending van Gonnie Smeulders vond de jury echt uit het leven gegrepen: Paris-Merci. Prettig geschreven en een ‘lief' idee. Maar het verhaal blijft na lezing niet genoeg hangen.

T. Eijkelboom schreef volgens de jury een leuk en origineel verhaal. Te Lang in Frankrijk. Het verloop van het verhaal is onwaarschijnlijk en ook niet altijd even logisch. Hierdoor komt het verhaal uiteindelijk onvoldoende uit de verf.

Marijke Heuijermans schreef een eigentijds verhaal over een moderne vrouw op reis naar Parijs. De jury vond Chemin de fer een leuk verhaal en prima geschreven, maar minder opvallend dan sommige andere inzendingen.

In deze wedstrijd maakt Mona Lisa veel mee; het zijn niet de meest deugdzame avonturen. Zo wordt ze nogal eens gestolen. Zoals in het verhaal van Frank Faber, Duo Mona Lisa. Dit was het eerste verhaal dat bij de jury binnenkwam. Lekker bondig geschreven vanuit een originele fantasie. Het is alleen niet echt een reisverhaal. Bovendien leest het niet altijd even soepel, soms zelfs een beetje stroef.

De volgende inzendingen hadden zeker sterke kanten en dus meer potentie:

In Geheimzinnige ogen koopt een vrouw op fietsvakantie een replica van de Mona Lisa. Als duidelijk wordt dat het niet om een replica maar de echte Mona Lisa gaat, wordt de vakantiegangster opgepakt door de Franse politie. De jury vindt het verhaal van Claudia Verplanke leuk bedacht. Een grappige inzending. Het kost de lezer wel enige moeite om zich in de hoofdpersoon te verplaatsen; de verhaallijn overtuigt niet.

Maria la montagne schreef een prachtig verhaal over de bruid van de hertog van Milaan. Sancta Madonna di Santa Lucia. Origineel en historisch onderbouwd. Jammer dat het verhaal een onduidelijke opbouw heeft.

A. Cleven schreef een spannend verhaal dat de juryleden deed denken aan een Broodje Aap. In the hobbit grot. Boeiend in het begin, maar de verhaallijn wordt te zeer onderbroken door de grote hoeveelheid informatie die de schrijver geeft. Ook een te vaak wisselend vertelritme.

Els de Jong begint met een gaaf idee, vindt de jury. Mona Lisa op Reis. Tijdens een flauwte in het Louvre belandt zij in een koets tegenover de Mona Lisa. Een echte sprong in de tijd. Een originele uitleg van het begrip sfumato maar technische kennis ontbreekt verder. Daarnaast vindt de jury de verhaallijn wat te voorspelbaar.

Ann du Pont verwerkt Mona Lisa in het verhaal van een opstandige puber die op reis is met haar moeder. Een leuke invalshoek, vindt de jury, met bovendien ‘echte' gegevens. De schrijfster heeft duidelijk kennis van zaken. Het korte verhaal is staccato geschreven en summier uitgewerkt. Te summier. Had de schrijfster er maar enkele details uitgehaald om nader uit te werken, dan was de inzending geslaagd geweest. Bijvoorbeeld met een mooie dialoog tussen moeder en dochter. De anekdotes zijn namelijk prachtig en de personages zie je zo voor je.

Stora d'amore segreta, over schrijfster worden in Italië. Onderlegd met een theorie over de ware identiteit van Mona Lisa. Een niet gangbare maar wel bekende theorie. Het verhaal maakt te veel uitstapjes in details en komt te persoonlijk over. Minder details en meer afstand hadden deze inzending goed gedaan. En er staat een (type)foutje in de titel: het is Storia.

Marieke Veen schreef Mona Lisa op reis. Een herkenbaar verhaal waarin de hoofdfiguur aan de Mona Lisa vertelt over zijn overleden zoon. Deze schrijver weet sommige zaken prachtig te formuleren, zoals opnieuw de illusie van een later beleven. Uiteindelijk raakt het verhaal de juryleden niet genoeg om tot de genomineerden te behoren. Een echt reisverhaal is het ook niet.

Mona Lisa ging menigmaal op pad. Zoals in het verhaal van Evelien van Dam, De tranen van Mona Lisa, waarin Mona naar het graf van haar verloren dochter gaat. Leuk geschreven en origineel bedacht.

Voor sommige schrijvers kwam de Mona Lisa een beetje tot leven. Bijvoorbeeld met een foto van Mona Lisa op zak. Johanna schreef met Mona Lisa op Reis een verhaal over zo'n persoonlijke reis, in haar eentje en beschreven vanuit haar eigen perspectief. Een mooi thema, want Johanna schrijft eigenlijk over leren op je eigen benen staan. Een beeldend en afgerond verhaal dat nog mooier zou zijn geweest als de schrijfster erin geslaagd zou zijn het verhaal op één A4 te schrijven. Nu geeft ze te veel informatie en dat doet het verhaal geen goed.

Kirsten Kamphuis schreef een mooi verliefd verhaal: Hoge snelheidslijn. Een verhaal dat meteen boeit. Mooie woordkeus en een prachtig einde. Eigenlijk weinig op aan te merken maar net niet bijzonder genoeg in de ogen van de jury.

Jongelui in het verhaal van Daantje waarin twee meisjes van 11 er vandoor gaan en de trein naar Parijs pakken. Een prima taalgebruik met hier en daar wat slordigheden en een onnodig veel gebruik van enters. Deze inzending, met een sterk autobiografische toon, gaat niet alleen over een reis naar Parijs, maar ook over de weg naar volwassenheid. Mooi. Een verrassend einde met een prachtige laatste zin. De Mona Lisa zagen de meisjes uiteindelijk niet, maar de verworven vrijheid pakte niemand hen meer af.

In Italiaanse wispelturigheid, dat werd ingezonden door Michaella, wordt de omgeving in Italië heel mooi beschreven. Alleen de omschrijving van de Italiaanse bergbewoners vindt de jury (met familie in Italië) een beetje clichématig.

A.J. Welleman schreef een verhaal over Roel, bepaald geen casanova. Als het de bedoeling was dat de lezer zich zou ergeren aan de hoofdpersoon dan is dat goed gelukt. Er wordt een duidelijk en sterk personage neergezet in dit verhaal. De jury is teleurgesteld in de clou van het verhaal. Een ander einde had het verhaal sterker gemaakt.

In het verhaal van Rogier Arinx herkent de jury een Vlaams schrijver. Technisch rammelt het verhaal wat, maar de schrijfstijl is humoristisch, realistisch en mooi. Genoeg potentie voor een leuke blog bijvoorbeeld.

Hans Henneken blikt nostalgisch terug op een liefde van vroeger die nooit heeft ‘uitgepakt'. Op lange termijn. Helaas niet echt een reisverhaal. Wel een persoonlijk verhaal en goed geschreven. Had Mona Lisa iets mysterieuzer gemaakt en de inzending had meer geboeid.

Mario wil naar Parijs maar het wordt de Floriade in Zoetermeer. Yana van Tienen schreef met Jeugdliefde een grappig, leuk en onderhoudend verhaal. Wel veel spreektaal en een beetje te bedacht, vindt de jury.

Hein van der Schoot schreef over een vakantie met zijn dierbare puberdochter. Lisa. Een ontroerend gegeven. Het taalgebruik is mooi, maar soms echt iets te. Dat dochterlief de ene keer Lisa en de andere keer Manon heet is ronduit slordig. Tip voor alle wedstrijddeelnemers: als je een verhaal dat je al eerder hebt geschreven (maar nog nooit gepubliceerd) aanpast om het in te dienen voor een wedstrijd, doe dit dan zo onmerkbaar mogelijk.

Masai Smile. In ieder geval één van de mooiste titels. Maar de inzending van Thierry D. Dinjens vond de jury niet zo realistisch. Wel opvallend niet-Europees tussen alle reisjes naar Parijs. Sommige juryleden vonden het gebruik van Engelse woorden storend. De wijze waarop Mona Lisa in het verhaal voorkomt is bijzonder origineel bedacht.

Bilal Al Mashta schreef over Danaë. Een bijzonder originele opzet om het verhaal in te delen in vier kunstwerken met deze titel, geschilderd door grote meesters uit de kunstgeschiedenis, Titian, Klimt, Correggio en Rembrandt. De muze van het verhaal bleef Rejoni. Mooie beelden maar het taalgebruik vindt de jury overdreven. Deze schrijver wil te graag literair zijn en maakt intussen fouten met lidwoorden.

Het idee van Susanne om een reisverhaal te schrijven langs verschillende werken van Leonardo Da Vinci vindt de jury heel aardig. Het resultaat is mooi afgerond met boeiende details. Op reis langs Leonardo Da Vinci. Zeker prettig geschreven maar te weinig creatief uitgewerkt. Het verhaal ‘kabbelt' een beetje.

Ook Josien Gerristen levert geen typisch reisverhaal in. Brief aan Kasper, over een verblijf in Oslo waarin zelfs nog de meest actuele gebeurtenissen van de aanslag worden genoemd. Wat de schrijfster precies wil vertellen wordt de juryleden niet duidelijk. Toch een mooie liefdesverklaring aan Noorwegen. In het begin een beetje wollig en stroef, later lichter en beschrijvender. Het verhaal mist te veel vorm om tot zijn recht komen.

In Obsessie vertelt Marissa Hage het persoonlijke relaas van een vrouw met een liefdesgeschiedenis. Leest lekker, met vaart geschreven en een mooie, duidelijke alinea-indeling. Uiteindelijk gebeurt er te weinig en is het geheel te weinig doordacht.

De volgende inzendingen werden wel door één jurylid genomineerd maar haalden het niet tot de bundel:

Wel eens van Kufstein gehoord? De juryleden niet, totdat zij het verhaal lazen dat werd ingezonden door Eric Klarenbeek. Eén jurylid merkte op voorheen nog nooit van Kufstein gehoord te hebben, maar dat prompt een week na het lezen van deze inzending de plaatsnaam werd omgeroepen op een station. De jury vindt het een sterk geschreven en herkenbaar verhaal. Lange tijd lijkt het of de Mona Lisa er niet in voor gaat komen. Misschien lag het verhaal op de planken bij Klaarenbeek en werd Mona er op het laatst in verzonnen. Dat neemt niet weg dat het einde unaniem verrassend en origineel werd bevonden.

Cees de Winter schreef een inzending met de titel Een droom van een vrouw. Een heerlijk ‘in de war verhaal'. Een sterk begin met in de loop van het verhaal veel grappige details zoals de verwijzing naar Amon en Isis. De details kloppen, met uitzondering van de sprinter naar Zoetermeer vanaf Den Haag HS. Die bestaat niet. Niet alle juryleden vinden het einde even sterk.

Een ijzersterk begin: Hij had erover gedacht haar man te vermoorden. Maar dit is eenvoudiger. Jaap Lemereis schreef een verhaal over een man die de Mona Lisa steelt om zijn liefde te bewijzen. Hij moet het kunstwerkje weer terughangen om te bewijzen dat het niet om een vervalsing gaat. Literair en spitsvondig taalgebruik. Toch was de jury na het lezen van het verhaal teleurgesteld. Vooral door de onvoorstelbare wijze waarop het verhaal eindigt. Was het niet toch eenvoudiger geweest om haar man te vermoorden?

Over de bonte inzending van Freddy Bouillabaise was de jury verdeeld. Met Schoolreisje Parijs GT3/4 koos deze auteur voor een unieke schrijfvorm die leest als een logboek. Staccato. Stoere praat maar wel inventief en pittig geformuleerd. Erg geestig om te lezen maar door de rommelige opbouw vinden sommige juryleden het resultaat ook storend en vermoeiend.

Anja Luchies schreef met Vlucht KL1233 een mooi verhaal dat echt helemaal af is. Knap om in zo weinig woorden zo'n verhaal neer te zetten. Origineel en verrassend. Als lezer wordt je vlak voor het eind nog net even op het verkeerde been gezet. Het einde vindt de jury dan ook niet aannemelijk maar mooi verzonnen. Spannend ook.

Puk Bresser nam de juryleden mee naar Mongolië. Met Op reis langs Leonardo Da Vinci schreef zij een poëtisch en eigenzinnig verhaal. Het ene jurylid was gecharmeerd van de excentriciteit, terwijl het andere jurylid de stijl te ‘gewild' vindt om als lezer geboeid te raken.

Prille liefde in het nostalgische verhaal van Harm van Dijk. Hier en daar slordig, Sacré-coeur werd bijvoorbeeld verkeerd geschreven. De jury vindt Zo'n reisje naar Parijs grappig en leuk om te lezen. Eén jurylid was bijzonder gecharmeerd omdat alles zo ‘voorstelbaar' was, maar het verhaal onderscheidde zich toch te weinig van andere inzendingen.

Het verhaal van Karine de Jongh vindt de jury spannend en goed bedacht. Wie is Mona Lisa? Over een griezelige ontvoering in Vietnam. Er staan veel taalfouten in en de rol van Mona Lisa in dit verhaal is onduidelijk. De jury vindt het verhaal niet genoeg uit de verf komen. Beter zou zijn geweest om een kleiner deel van het verhaal te vertellen in 2000 woorden.

Bereklauw geschreven door Michelle Brouwer. Fabelachtig. Goed geschreven. Als lezer ga je helemaal mee in de naïviteit van de hoofdpersoon en halverwege denk je: het zal toch niet? Maar jawel, Rob, de gluiperd met staart, blijkt niet te vertrouwen. Leuk neergezette personages. De jury leest te veel onwaarschijnlijkheden. Het Louvre koopt bijvoorbeeld geen moderne kunst.

Over de volgende inzendingen werd sterk getwijfeld. Ze haalden de bundel net niet.

Het verhaal van Corrie de Jong vindt de jury erg spannend. Een mooie eerste zin, een lekker ritme, goed taalgebruik en een soepele schrijfstijl. Maar soms toch rommelig geschreven. Vooral de discussie in hoeverre deze inzending nu echt een reisverhaal is, heeft de juryleden lang bezig gehouden.

De inzending van Klara Bella valt op door haar keuze voor de hoofdfiguur: Salas. Dagboek van een Mona Lisa springt er uit. Over de titel is wat onbegrip en ook is niet helemaal duidelijk waarom de schrijfster het heeft over De Grijzende. Maar het verhaal is mooi, vurig en verrassend.

Joop Rosema schreef de grappigste inzending. Een hilarisch en multicultureel modern sprookje over Marokkaanse glazenwassers die flauwvallen bij het zien van de Mona Lisa. Van Mona Lisa in Parijs naar Manneke Pis in Marrakech. De juryleden hebben hardop gelachen. Er stonden enkele onjuistheden in. De Mona Lisa is niet door Michelangelo geschilderd. Dat het eind van het verhaal precies hetzelfde is als het begin van het verhaal maakt de inzending niet sterk.

Hann van Schendel schreef een mooi modern en kwetsbaar verhaal. Over een zoektocht naar de ziel van de vrouw. Met de onweerstaanbare Marit zet deze auteur een verleidelijk en mooi personage neer. Fraai en dramatisch, met een passend einde waar je als lezer van moet glimlachen.

De 10 genomineerden in de bundel:

Mars schreef met Ingelijst Geluk een ongekend spannend verhaal over een man die de tragische waarheid achterhaalt over de dood van zijn vrouw. In zijn geheel een onwaarschijnlijk verhaal en in het slotakkoord blijkt dat de schrijver moeite had met het maximum aantal woorden. Maar de opbouw van deze inzending is subliem, met hoofdstukjes die in tijd verspringen. De schrijfstijl is literair en hier en daar zelfs poëtisch. Het verhaal is meeslepend en spannend. Een rond verhaal, rauw, echt en oorspronkelijk.

Gaia Lyn schreef een ontroerend verhaal over een reis op weg naar de dood. Reis naar wilde rozen. Eén van de meest poëtische inzendingen met een originele verwerking van Mona Lisa. Soms wollig geschreven, als er iets te uitgebreid op details wordt ingegaan, maar het verhaal pakt je als lezer en neemt je mee, ook al heb je het zelf nog nooit mee hoeven maken. Daarom een mooi en empatisch verhaal.

Op de inzending van Valerie de Jong heeft de jury vrijwel niets aan te merken. Zij schreef Vertrek over een man en vrouw die vertrekken uit Parijs. Op het laatste moment stapt de vrouw uit voor een geheimzinnige afspraak met iemand anders. Bijna geen rode strepen in deze inzending, merkt één van de juryleden op. Alleen maar positief. Een mysterieus plot dat direct boeit, met een heldere en soepele schrijfstijl. Smaakt naar meer. De juryleden willen weten hoe het afloopt. 

Herman Boerefijn nam de juryleden mee op reis naar Duitsland in Zelfportret 4. Een realistisch en prettig geschreven verhaal. Ook een beetje droevig. Was het echte liefde tussen Herman en de kunstenares of was de roodharige dame alleen uit op verkoop? De jury moet het antwoord op die vraag schuldig blijven maar is hoe dan ook geboeid.

Evelyn van Kaam zond haar verhaal in onder een pseudoniem omdat zij één van de juryleden kende. Louise van Duijne was haar alias. De Bibliotheek speelde het spel gedurende het hele juryberaad mee. Helemaal eerlijk belandde ze bij de beste 10 inzendingen met een verhaal vanuit het perspectief van de Mona Lisa. De juryleden waren geïmponeerd door de historische kennis, ruim vertegenwoordigd in deze inzending. De inzending zou zelfs een slotwoord verdienen waarin één en ander wordt uitgelegd, merkt één van de juryleden op. Pas aan het eind van het verhaal wordt bijvoorbeeld duidelijk dat the lady in pink Jacky Kennedy is. Onderhoudend en leuk geschreven.

De jury vindt het verhaal van Igor Disseldorp werkelijk prachtig geschreven. Carlotta. Je leest het in één ruk uit. Sterk, dramatisch en literair. Een verhaal dat bovendien verrast want in dit verhaal is het een vrouw die verliefd is op Mona Lisa. Wel een beetje een naïeve vrouw om zo verloren op zee te raken, merkt één van de juryleden op. Toch leef je als lezer helemaal mee.

Een realistisch juweeltje. Willem de Vreede schreef Digitaal pelgrimeren in een bijzonder heldere schrijfstijl. In voorbereiding op een wandeltocht naar Santiago de Compostella ontvangt de hoofdpersoon een onverwacht attent cadeau. Prachtig, ontroerend en een echt reisverhaal met mooie beelden.

De drie prijswinnaars

Schilder Leon die de beeltenissen van de zusjes Liesje en Simone samenvoegt tot één portret. Een inzending die doet denken aan Thea Beckman. Een jeugdverhaal dat je doet verlangen naar het hele boek. Origineel idee en mooi in zijn eenvoud. Werkelijk prachtig geschreven. Tussen fluweel en zijde geschreven door Rikst van der Torren krijgt van de jury de 3^e prijs.

Ook bij de tweede prijswinnaar verlangen de juryleden naar het complete boek van deze schrijver. Een verhaal over tweelingzusters. Een ontroerend en mooi geschreven verhaal dat direct pakt en waarin je alsmaar verder wilt lezen. Vloeiend. Verrassend. Schitterend bedacht. Maria Boonzaaijer wint met Het Geheim van Senna de tweede prijs.

Een historische verantwoord en spannend verhaal. Is het een echt reisverhaal? Ja toch wel, het is immers de verbeelding van een reis. Een bijzonder interessant perspectief van een Mona Lisa op een paneel. Dit verhaal is geschreven door een persoon met kennis van zaken, als het gaat om kunstgeschiedenis maar ook als het gaat om Italië. Een sterk einde, een goede opbouw en diepgang. Literaire personages in een korte tijd geportretteerd. Heel origineel en nog literair ook. De eerste prijs gaat naar Metamorfose geschreven door Rieks Veenker.