De nieuwe Anne Frank

traag is haar tred, het lijf ietwat gebogen

zonlicht brandt op haar dun en flossig haar

en de hitte drukt, zonder mededogen

op mens en stad, ze wordt het niet gewaar

de avond valt, vroeger dan verwacht

achter ramen gaan lichten schijnen

ze loopt sneller nu, bang voor de nacht

en huizen sluiten hun gordijnen

de winkelstraat ligt na te broeien

van mensenmassa en koopfestijn

neonlicht doet haar nog meer vermoeien

zij hoort en durft hier niet te zijn

een steeg, een deur, steile trappen op

adem stokt, steun zoeken bij pilaar

dan de sleutel, zoekend in het slot

ogen spieden, nee, geen gevaar

tl-buis knippert, vier grauwe muren

matras, tafel en stoel van formica staal

dagen verstrijken hier niet in uren

deze Anne is een illegaal