Over de grenzen
Wie heeft ooit het lef gehad om deze aarde
te kaderen, belijnen, in te dammen tot
dorpen, steden, streken, landen. En wij mensen
hebben ons niet verzet, althans niet genoeg
om dit te voorkomen.
Nu is de wereld ingedeeld in blokken met
elk een eigen cultuur, taal, religie. Vrijheid
is een groot goed en wij denken vrij te zijn, althans
sommigen onder ons. Anderen hechten juist
aan discipline, orde, regelmaat.
Het zijn de vrije geesten die zich verzetten en
weigeren mee te lopen in het gemak van
de kuddementaliteit. Dit kan gevaarlijk zijn,
de dood dichtbij brengen en daarom
moeten zij ontwortelen.
Afscheid nemen, een beetje sterven alvast en
land en goed verlaten, zielloos zwerven
trachten open te staan voor hetgeen niet
eigen is maar gerelateerd aan nieuwe
mensen, gewoontes, andere grond.
Vluchten heet dit, over de grens van beperking
zoeken naar vrijheid, vrede, althans de
illusie hebben dat dit te vinden is. Maar wees
alert, niets is wat het lijkt. Wij worden allemaal
alleen maar zoet gehouden.
Dit heeft Moeder Aarde nooit bedoeld. Geef
haar bestaansrecht terug door de ander te
omarmen. Wees welkom, ook op vreemde grond
Oordeel niet. Ga terug naar de oorsprong en
leef het leven grenzeloos.











