Bannelinge

met opbollende rokken van berijmd Tibet

vlucht ze voor de rode adem van de draak

uit het voorbije land van sneeuwleeuwen

verscholen in haar yakzwarte haren

achter de ruggen van ijsreuzen

overschrijdt ze haar witte grenzen

schudt het kind uit haar kleren

als ze voor het eerst de zee ziet

blauwe steppe met wuivende halmen

neuriet ze een mantra van herkenning