Buurman zoekt wereldvrouw

De schemerlamp met sfeerverlichting

geeft de kamer net wat licht.

Hij ziet haar contouren

maar niet haar gezicht.

Haar ogen verborgen.

Haar glimlach voor hem.

Buiten lijkt nergens

en de tijd, heeft geen stem.

Zijn hoofd op haar hartslag

Zijn hand in haar haar

Versmelten ze vloeibaar

intens inelkaar.

Haar wereld - de zijne

het ritme versneld.

Hij is haar hoop,

en zij zijn geweld

Dieper - steeds dieper

de dood dichterbij.

Laat hij het los

en knalt het voorbij.

Nu staat ie weer buiten

overdonderd, gezwicht.

Ervaart haar licht en ruimte

en bekend zijn gedicht.

In haar schemering is hij wakker geworden

en voelt zijn armoede.