Het is nooit te laat

Haar dode ogen zeggen zoveel
als duizend schreeuwen van blauwe vrouwen
Haar handen zijn een rimpel
in het gezicht van een anonieme soldaat
Het lijkt te laat

Haar mond is dichtgeplakt met bloed
maar haar tong spreekt
Er is niemand kwaad
Maar de pijn is als een bij die steekt
Het is niet te laat

Haar voeten lopen hier vandaan
met een nieuw wezen in haar armen
De vader was ze al kwijt
sinds mensen oorlog van een oorlog maakten
Maar ze is nog op tijd