De jongen uit Congo.

Congo, anno 2011

Het was raar om te zien , ik ben nu 13, 5 jaar terug was het nog heel normaal. Sinds er olie is ondekt is de westerse wereld opeens geinteresseerd in ons. Er kwamen blanken praten met ons dorpshoofd.Er trokken steeds meer mensen weg uit het dorp voor redenen die alleen ''volwassenen'' mochten weten.

We namen voor de laatste keer afscheid van onze oom en tante , niet voor een reisje naar de hoofdstad voor een week, maar voorgoed.ze zeiden: '' Jullie moeten wel snel terugkomen!'' waarop mijn vader niet echt blij op reageerden.Hij zei: '' we gaan naar Kameroen , daar is het nog normaal , die blanken nemen alles van ons over.''Mijn oom reageerde niet meer.Hij trok wit weg.

Dus we gingen op reis. mijn vader vertelde me dat het messchien wel 2 weken zou duren omdat er rebellen op pad waren. Het zat zo in de regio's van Congo en Kameroen: Er waren 2 partijen betrokken :de 'officiele' en de 'rebellen' maar als er dan olie bij betrokken was 3: de Amerikanen. De officielen hadden contact met de buitenwereld. Tot dat ze te ver gingen met de bevolking uitroeien dat er een nieuwe rebellen groep kwam die op hun beurt weer leider werd. Zo ging het van kwaad tot erger.

Toen we bij de eerste controle post waren kwamen we bij Amerikanen, ze waren vriendelijk en lieten ons door. bij de 2e was het anders, er waren rebellen bezig. Dus ze vroegen mijn vader naar zijn beroep: hij was rijk en dat was genoeg voor ze. Mijn vader kocht ze om. Mijn vader zei me dat hij mij zou achterlaten in een hotel van een vriend. Ik vond het natuurlijk vreselijk , mijn eigen vader liet me achter!Maar aan de ene kant, ik was wel al 13,wat betekende