Het leven van Zuri uit Tanzania.

Het leven van Zuri uit Tanzania.

Hallo,

ik ben Zuri en woon in Tanzania op het eilandje Zanzibar. Ik woon met mijn moeder en 3 broertjes in een klein hutje. Mijn vader is nooit thuis, hij werkt heel hard dat ik hem maar nauwelijks zie. Om de 4 maanden komt hij langs om ons zijn loon te geven. Dan blijft hij een weekendje en gaat dan weer terug aan het werk. Dat vind ik altijd heel gezellig, want hij brengt altijd kleine cadeautjes mee. Ik help mijn moeder met het huishouden en ga niet naar school omdat we daar te weinig geld voor hebben. In de ochtend breng ik mijn broertjes naar een soort opvang, die door Unicef is georganiseerd. Ik mag daar niet naartoe, omdat ik een 15-jarige meisje ben. De opvang is alleen voor kinderen onder de 12 jaar. Met mijn beste vriendinnen Subira, Tapiwa en Uzoma, die ook niet op school zitten, beleef ik allemaal avonturen in Tanzania. Zoals die ene keer ...

“Zuri, Zuri!” riep Subira, terwijl ze rennend naar haar toe liep. “De politie heeft Tapiwa opgepakt!” “WAT, De politie ? Maar waarom dan? Wat heeft ze gedaan?” schreeuwde Zuri. “Ik weet het niet, Kom snel naar het politiebureau.” zei Subira. Het politiebureau is niet zo ver van het huis van Zuri. Eenmaal in het politiebureau aangekomen lopen ze naar de receptie. Zuri vraagt of er net een meisje met lang zwart haar van 15 binnen gebracht is. De vrouw die achter de balie zit is dik en ziet er chagrijnig uit. Zuri en Subira worden er bang van. “Weer die rotkinderen. Mompelt de baliemedewerkster.” “Ene Tawipa Boema?” Ze knikken. “Ja, die is net binnengebracht, even kijken of jullie haar kunnen spreken.” Even later komt ze terug met Tapiwa. “TAPIWA” roepen Zuri en Subira tegelijk. “5 minuten, zegt de baliemedewerkster. En loop terug naar haar plaats. “Wat heb je