Voor papa, voor Mogi

Het was warm, de zon scheen op mijn kale, bezwete hoofd. Ik was net klaar met het zware werk dat ik op het platte land moest doen. Als ik dat niet deed had ons gezin geen eten. Ik en mijn vier broertjes liepen naar huis, het zand knarsend onder onze kapotte slippers. Ik moest denken aan mijn oudere broer Mogi, zijn warme stem weergalmde door mijn hoofd. Een wazige glimlach verscheen op mijn gezicht. Als enige meisje uit het gezin moest ik meer op het platte land werken, want scholing was zinloos voor meisjes. Mijn broertjes gingen wel af en toe naar school. Mijn oudere broer Mogi is afgestudeerd en geeft nu in Nederland taalles. Elke maand stuurt hij ons wat geld op, dat helpt ons.