Zonder vader

Zonder Vader

Kowi is 13 jaar en woont in Kamaroen. Dit is zijn verhaal:

Kowi schrok wakker. Zijn broertjes en zusjes ook. “Vast weer een ruzie tussen papa en mama”

Kowi stond op en ging kijken wat er aan de hand was.

“Blijf rustig hier.” Zei Kowi tegen zijn broertjes en zusjes.

Kowi liep naar de ingang van het huis.

Deze keer was het niet papa die ruzie maakt met mama, maar papa met de Keizer!

Ze waren aan het schelden en schreeuwen tegen elkaar.

“Je kunt ons dit niet afnemen, we zijn al jaren trouw en betalen alle huren netjes af!” Riep vader.

“Pa, wat is er?” Riep Kowi terwijl hij naar buiten kwam rennen.

“Ga naar binnen!” Riep de keizer en stuurde een van zijn trouwe lijfwachten de kant van Kowi op.

“Sla niet zo’n toon aan tegen mijn zoon!” En Kowi’s vader vloog naar de nek van de keizer. Maar de twee lijfwachten waren sneller en stootte hem op de grond.

“Je hebt een grote fout gemaakt, ik geef je tot vanmiddag om je spullen te pakken, jij gaat de cel in!” Riep de keizer bedreigend. Kowi schrok.

Kowi’s vader kwam naar binnen en legde alles uit. Maar voordat hij het doorhad, stond de keizer al voor zijn deur.

“Jullie hebben tien seconden om uit jullie huis te komen, ik steek dit zielige houte huisje in de fik!” Dus iedereen kwam naar buiten rennen om niet te verbranden.

Kowi’s vader werd meegenomen, en Kowi’s moeder was er zo kapot van dat ze niets meer wou eten, ookal was er toch al weinig, ze liet alles staan voor de kinderen. Doordat ze niks at, werd ze erg ziek.

Na een week stierf ze aan verhongering.

Haar laatste woorden waren:

“Zorg goed voor je broertjes en zusjes,