Bevrijding moet je vieren

5 mei 1945 een feestroes trekt over het land. De bevrijding, blije mensen met Nederlandse vlaggetjes langs de kant van de weg, dansend en zwaaiend naar geallieerde soldaten die chocola en sigaretten in het publiek gooien. Dit gevoel is onbeschrijflijk. Ik ben van 1952 dus ik kan er niet over meepraten. Toch zijn 4 en 5 mei voor mij heel bijzonder. Eerst de dodenherdenking bij het graf van de onbekende soldaat met als afsluiting overvliegende DC9’s in formatie die de bevrijding aankondigen. Daarna bevrijdingsdag die mij eraan herinnert in een vrij land te leven. Een aantal jaren geleden ben ik door een diep dal gegaan, maar ben daar stukje bij beetje weer uitgeklommen. Dit is mijn persoonlijke gevoel van vrijheid. Ik ben een gelukkig mens nu en ik geniet weer van elke dag. Ik hoef alleen

’s morgens maar te luisteren naar het vrolijke gekwetter van de vogels en mijn dag is al goed. Vooral de lentetijd maakt blij. Je ziet overal het zachte jonge groen verschijnen. Een schakering van blauw, roze, rood, geel en wit kondigt zowel aan de grond als in boomkruinen nieuw leven aan. In de sloot kom je moeder eend tegen met haar kroost.

Niet iedereen kan zo van de vrijheid genieten, maar het is iets dat wij allen delen en dat moet gevierd worden. We zijn het aan de slachtoffers verplicht.