Mona Lisa Op Reis

Mona Lisa Op Reis

Het is druk voor de deur van het museum. Mensen drommen samen om het werk van de Italiaanse meester te bewonderen. Sommige bezoekers dromen al jaren van een face to face ontmoeting met de beroemdste glimlach allertijden.

In afwachting van haar bewonderaars hangt Mona Lisa schijnbaar onbewogen en stoïcijns glimlachend aan de wand.

Geroezemoes stijgt op vanuit de rij wachtenden. De suppoost die de belangrijke taak heeft de deuren te openen en de belangstellenden langs de tentoongestelde werken te begeleiden komt in zicht. Zodra de grote deuren openschuiven zet de rij wachtenden zich in beweging. Eindelijk.... verzucht een extravagant geklede heer, eindelijk ga ik haar ontmoeten. Hij zal later die dag met een glimlach op zijn voldane gezicht terug keren naar huis, waar hij zijn gezin nog dagen trakteert op bloemrijke verhalen over het bezoek aan ’zijn glimlach’.

Onwetend van alle emotionele commotie die ze dagelijks teweeg brengt, droomt de dame in kwestie al jaren, nee eeuwen, van oorden en plaatsen waar niemand haar ooit mee naar toe zal nemen. Elke keer als een verliefde kunstminnaar haar minutenlang in de verstilde ogen staart, bekruipt haar heel even de gedachte: wat als hij me meeneemt naar zijn paradijs, atelier, huis, hut, kasteel of boot. Ze is er zeker van dat zoiets nooit zal gebeuren, toch droomt ze haar zoete droom en glimlacht.

Kilometers verder verwijderd werkt men echter aan – zij het tijdelijke - verwezenlijking van haar droom. Er wordt met man en macht gewerkt aan de inrichting van een, zoals het lijkt, altaar voor de muze allertijden. Een ruimte vol met snuisterijen, fraai en minder fraai, ludiek, vertederend, antiek, design, kortom een verzameling om van te watertanden als echte Mona Lisa liefhebber. En daar te midden van dit alles is plaats vrijgemaakt voor de Dame zelf.

Koortsachtig heeft men gewerkt om dit