Mona Lisa

De zon stak, de rode zakdoek voelde vettig en nam geen vocht meer op toen hij hem over zijn voorhoofd haalde.

Nog drie bochten, schatte hij, dan was daar de landtong die in een bocht van dit oude meanderende stuk rivier lag. In de verte zag hij de duwboten die het nieuwe rechte stuk namen en gestaag naar het oosten voeren.

Muggen zwermden op toen hij de rietkraag te dicht naderde.

Bijna had hij de zwarte voorplecht van motorschip Mona niet gezien, zo lag ze verscholen tussen woekerend riet.

De deur van de stuurhut wiegde zacht heen en weer, een zwerm glanzend blauwgroene vliegen gonsde achter de patrijspoort.

Van Liesbeth geen spoor.

Benieuwd naar het vervolg? Download het hele verhaal linksonder.