Reis naar wilde rozen

Voor de deur blijf ik staan, in de ene hand een bos rozen, in de andere een sleutelbos. Het carillon speelt vrolijk, het tingelt in de stad, de klanken vermengen zich met marktgeluiden en rinkelende fietsbellen. Beneden rijdt een bus voorbij. Wolken drijven in blauwe wind. Er liggen nog plassen, de droge grond heeft zich volgezogen en het wordt al warmer, straks zal het terras met de rieten banken weer vol zijn. Ik kijk ernaar maar moet het achterlaten. Ik wil het niet. Ik spreek mezelf vermanend toe, ik wil dat ik het wil.

Meer lezen? Download linksonder het hele verhaal.