Mijn Mona Lisa's

Mijn Mona Lisa’s

Nu ik hier buiten de voordeur sta, ga ik toch weer even naar binnen en controleer ik weer of de ramen dicht zijn en of de lichten uit zijn en  het gas dicht is. Want het duurt  wel een kleine week voor ik weer thuis ben. Mijn koffertje staat al naast me.

Eindelijk  kan ik weg. Door de ramen  kijk ik nog een keer naar  mijn verzameling die ik een kleine week achter laat.

Bij de tram  aangekomen hoef ik niet lang te wachten voor hij komt. Ik ben de enige passagier. De chauffeur begint tegen me te praten. Daar schrik ik een beetje van.

‘Mevrouw, heeft u de ramen wel goed dicht gedaan?’

‘Natuurlijk meneer, die ik sluit altijd als ik weg ga’

‘Mevrouw, en ook het gas en het licht?’,

‘Het zou zonde zijn als er brand zou komen als u weg bent, alles is verbrand meubels, kleding, foto’s, verzameling en vakantie souvenirs’

‘Oh Meneer een ramp inderdaad’

Hoe weet die man nou dat ik alles goed  heb gecontroleerd voor ik weg ging?

Waar bemoeit hij zich mee. wat een griezel.

‘Is het water ook goed afgesloten mevrouw?

' Het zou zonde zijn als alles blank staat als u weer thuis komt.’

‘Ik moet er uit meneer ik moet nu met de trein mee.’

‘U gaat twijfelen hè, weet u zeker dat u wel gaat. Is echt alles goed dicht.?’

‘En de voordeur?, straks is het huis leeg geroofd en lopen er beesten door heen of vliegen vogels of vleermuizen, of het is gekraakt als u thuis komt’.

‘U weet zeker dat alles in orde is?

‘Goede reis.’

En ik voel ineens een hand op mijn schouder en rond mijn hals en in een reflex sla ik die hand weg en bijt erin. En die man  vloekt en ik ren de tram uit de deuren zijn  open gelukkig. Ik blijf maar rennen en