Zo'n reisje naar Parijs

‘Mona Lisa heeft een hele blote hals,’ zei Bart samenzweerderig, toen we de Franse grens passeerden.

Laag uitgesneden decolletés kenden we toen nog niet in ons dorp. Je zag die alleen maar in Hollywoodfilms. En Mona Lisa zat volgens Bart veel lager.  Sommigen beweerden dat je glimpen van borsten in Amsterdam kon zien, maar daar kwamen we nooit. Amsterdam was een zondige stad. Parijs stond in onze streek niet als zodanig bekend. De Bond van Katholieke Huisvrouwen was er geweest en de bevinding was dat het Parijs ten zuiden van Moulin Rouge door de beugel kon. (Amsterdam ten zuiden van de Huishoudbeurs kon ook, maar stelde weinig voor.) Je keek je ogen uit in de warenhuizen, die groter leken dan ons hele dorp. Zo was Bart op het idee gekomen om met de Vorstenbosche afdeling van de Katholieke Plattelands Jongeren er een culturele reis naar te organiseren. Dat was een hele toer geweest. Bart had het eerst voorgesteld als exclusief voor de vrouwelijke leden. Dat betekende alvast dat de kapelaan niet meeging en een vakantie bij zijn zus plande. Toen alle tien de meiden zich enthousiast hadden ingeschreven bleek de groep te klein om het financieel rond te krijgen. De enige oplossing was dat al het jongvolk mee kon. Met zijn twintigen waren we op pad getogen. Iedereen was razend enthousiast want verder dan Parijs was een Vorstenboscher nog nooit gekomen. Nu stelt zo’n reisje niets meer voor; dit verhaal kun je eigenlijk geen reisverhaal meer noemen. Ook Rietje en haar vriendin Greetje waren gestrikt. Rietje had op de kermis naar me gelachen.

Benieuwd naar de rest? Download het hele verhaal linksonder.