Obsessie

Het was warm en benauwd in de metro. De dag was nog maar net begonnen, maar ze voelde zich nu al lusteloos. Tussen al deze zwetende mensen, die hoogstwaarschijnlijk op weg waren naar hun werk, voelde ze zich een buitenstaander. Zij koos er voor om in de spits gebruik te maken van het metrostelsel terwijl er niemand op haar wachtte. Er was niemand waarvoor zij op tijd hoefde te zijn, niemand die er om gaf hoe zij haar dag indeelde. Iedere ochtend, nu al twee weken lang, stapte zij vrijwillig om 8.23 in de metro vanaf station Perière. En elke keer als ze een plekje had verworven in die drukke menigte en de deuren van de metro achter haar sloten, gingen haar gedachten terug naar het moment waarop haar leven was veranderd. Een ochtend waarop ze zich in eerste instantie had verheugd.

Download en lees het hele verhaal in de bijlage linksonder.