Brief aan Kasper

Kasper,

De weg naar het zuiden heb ik gevolgd om halt te houden bij mijn huis. Met tegenzin moet ik zeggen. Bij ons afscheid zal jij dit zondermeer hebben gemerkt.

Tot de laatste dag heeft de vakantie in Noorwegen mij goed gedaan. Het is heerlijk te leven bij de dag, de veel frissere en schonere lucht in te ademen en te genieten van de ruimte. Het water bracht me naar oorden die ik niet had willen missen. Ademloos heb ik genoten van onze tocht door de Hardangerfjord. De overdaad aan natuurschoon heeft mij niet verzadigd. Het mij voorheen onbekende land deed me steeds herinneren dat ik als mens onmiskenbaar onderdeel uitmaak van de natuur.

Hoe kan ik zo blind zijn geweest? Ik dacht ook te kunnen vertrouwen op mijn innerlijke kompas, maar niets blijkt minder waar te zijn. Mijn herinneringen aan onze te korte reis wil ik graag ‘schoon’ bewaren, niet laten besmetten met dat wat die dag in Stavanger gebeurde.

Download en lees het hele verhaal in de bijlage.