School afgebrand

Verhaal:

Daar staat ze, niet wetend welke kant ze op moet gaan. De school is afgebrand, tenminste, een deel daarvan. Maar ja, het is toch een behoorlijk stuk. Ze weet niet wat ze moet zijn: blij, boos, verdrietig? Blij, omdat ze geen school heeft? Boos omdat een paar rotjongens de school hebben afgebrand, of nou… , ze weet niet wie het heeft gedaan, niemand weet het. Er waren vage dreigingen over ‘De school afbranden’ op twitter, maar er werd niet verteld op welke school en wanneer. Ze geloofde er niks van, omdat ze dacht dat het maar stoere praatjes waren, maar nu weet ze wel beter!

Ze staat daar maar –nog steeds-, ze kan naar huis gaan, maar ze zal zich dood vervelen! Ze heeft wel huiswerk maar ze weet zeker dat ze nu geen concentratie heeft op haar werk. Laat ik maar eerst een rondje om de school lopen, misschien kan ze nog iets zien! Langzaam gaat ze beginnen aan haar wandelingetje. Ze heeft gehoord dat het vuurtje een beetje aan de achterkant is gestoken. Ze ziet binnen en buiten een paar politieagenten. Graag wil ze even binnen kijken maar dat is onmogelijk, of tenminste, wel voor haar. Noa durft namelijk niet zo veel, en is ook niet echt de populairste van de klas!

Ze verstopt zich een beetje in de bosjes want ze is bang dat ze wordt gesnapt. Er loopt een politieagent langs, snel verstopt ze zich achter een bosje en houd haar adem in. Gelukkig, hij heeft niks gezien of gemerkt! Ze staat op en loopt, een beetje laag, verder. Ze ziet haar moestuintje van school waar ze aan werken met biologie. Opeens ziet ze verse voetstappen. Niemand te zien! Snel gaat ze erheen. De voetstappen gaan dwars door de tuintjes. Zonde, want alle plantjes zijn platgetrapt. Als het