Duistere Nachten

Vrijdag avond, volle maan. Het Balij-bos. Ik hoor mijn vader en mijn broer achter mij aan rennen terwijl ze naar mij schreeuwen. Takken op de grond breken als ik erover heen ren. Op zoek naar dieren, als avondeten. Ik zie een groot rendier. Ren erop af. Spring, mijn handen uitgestrekt met mijn vlijmscherpe klauwen. Opeens, een halve meter voor het dier word ik gestopt. Niet door mensen, maar ijzer dat vlak voor mij omhoog gaat. Een ijzeren kooi. Ik zit in de val. Ik hoor mijn vader en mijn broer achter me. Ik kijk om. Ze staan voor me, maar ver genoeg dat ik ze niets kan doen. Ze zijn aan het bijkomen. Dan hoor ik mijn vader zeggen: “We moeten Jake (ik dus) veilig naar huis brengen”. “Hoe dan? We kunnen hem er niet zomaar uit halen, dan gaat hij ons proberen te vermoorden,”zegt mijn broer Drake. “Daar heb ik al aan gedacht,”zegt mijn vader. Hij doet zijn tas open, en haalt er een soort geweertje uit. “Wat is dat?,”vraagt Drake. “Let maar eens goed op.” “Hij haalt de trekker over richt op mij, en schiet.” Alles word wazig. Totdat ik niks meer zie……