0ns nieuwe huis, juli 1967

Eindelijk, het is zover, na 4 jaar inwoning en twee jaar gewoond te hebben in een huis dat op de nominatie van afbreken stond i.v.m. de bouw van het nieuw te bouwen Centraal Station in Den Haag krijgen wij vandaag de sleutel van onze nieuwe eengezins-woning op het van der Aapad in de wijk Palenstein.

Wat voelen wij ons gelukkig en rijk. Het heeft een mooie doorzonkamer een afgesloten keuken, drie slaapkamers en een badkamer met nog een tweede toilet en daarboven nog een grote ruime zolder. Alleen de badkamer al, iedere week gingen wij door gebrek aan een douche naar het badhuis. Een eigen douche geweldig!

Doordat er centrale verwarming is zijn wij gelijk van dat gedoe met de kolenboer af. Als hij kolen kwam brengen, moest hij door het huis heen om de kolen in een kast te gooien en dan kon je weer lekker gaan soppen omdat alles een zwarte laag had.

Het is de eerste  uitbreiding van Zoetermeer en wij zitten nog volop in de polder waar de koeien nog lopen te grazen en als je 's avonds met de auto thuis komt springen de konijnen voor je auto lichten weg.

Wij hebben twee kleine kinderen, een van drie en de ander bijna twee, maar omdat er een tuin bij is kunnen ze veilig buiten spelen en ook aan de voorkant hebben wij geen verkeer voor de deur.

Aan de overkant staan nog eens twaalf woningen en in het midden is er een plantsoen, nu nog een soort zandbak. 0mdat iedereen er nieuw is komen wonen is er een bepaalde band met elkaar.

Met onze naaste buren maken wij al gauw kennis, het zijn heel aardige, vriendelijke mensen met drie kinderen die al wat ouder zijn. In de loop van de jaren komen er bij ons nog twee kleine hummels bij.

De zolder wordt