De keerzijde

De keerzijde.

Ik woon nu 12 jaar op de Griekenlandlaan. In de halfronde boog van Weber. Aan de voorkant is de drukte van de Europaweg. Aan de huiskamerkant een slootje met groen eromheen.

Het contrast kan niet groter.

Aangezien ik mijn vorige huis moest verlaten, vond ik het in het begin wat moeilijk wennen.

De eerste jaren concentreerde ik mij voornamelijk op, wat ik niet leuk vond, aan deze woning.

De drukke weg, de galerij aan mijn slaapkamer en het gebrek aan ruimte. Ik kwam uit een eengezinswoning. Lekker veel ruimte en voor mijn kinderen genoeg speelgelegenheid om buiten te spelen.

Maar, zoals met zoveel dingen in het leven, kun je je beter focussen op wat je wel leuk vindt.

En langzaamaan zag ik steeds meer de andere kant. Elk voorjaar werd ik wat blijer. En nu zie ik wat ik werkelijk heb.

Een huis wat weinig onderhoud vereist, lieve buren en een natuurgebied aan huis.

Met de buren maak ik, wanneer ik naar buiten ga, een praatje. In de winter niet zoveel, maar wanneer het voorjaar wordt en we lekker van de buitenlucht genieten, komen we elkaar wat vaker tegen.

Maar het meest geniet ik van de natuur.

Van de winter was alles prachtig bedekt met sneeuw. Ik had nog wat rozijntjes over van de oliebollen, dus die zette ik op een schoteltje voor de vogeltjes. Even wat bijvoeren. Kunnen ze wel gebruiken in zo’n strenge winter.

Koolmeesjes, roodborstjes, merels en later ook kouwen en eksters, alles kwam op dit lekkers af. De kleine vogeltjes was een lief en vriendelijk gezicht. De grotere vogels zijn gulzig. Toen was het snel op. Ja, zo is het leven.

Nu zijn de eerste tekenen van het voorjaar al in zicht. De bollen steken voorzichtig hun kopje boven het gras. De vogels zitten elkaar achterna. Scheren door de lucht, spelend met de wind.

Er is ook zoveel