"Polen, anno 1990 - "

Proloog

Eindelijk genoeg gespaard, we gaan kamperen! "Ukkepuk" hebben we op onze tweedehandse Eribette geschilderd, een mini-voorloper van de huidige Eriba-caravanfamilie. De kleren van ons vijven passen precies in verpakkingsdozen van gesteriliseerde melkfessen, voor elk gezinslid is er één doos. Meer ruimte is er niet in de kast naast de deur.

Met een broodmes snijd ik nog een uitsparing in een doos die ik op maat heb gemaakt voor het bestek en het nieuwe servies. Onder het postzegelformaat gootsteentje is nog een kleinere kast, waar die doos als een soort lade precies past op de bovenste plank.

Alle spullen zijn via prikbordadvertenties gekocht. Behalve het servies! Daarmee wilde ik persé nieuw beginnen. Ik had hierover eenzelfde gevoel als destijds met de kinderwagen, die moest ook een frisse start hebben, vond ik.

In een winkel van de caravandealer had ik al wekenlang verlekkerd gekeken naar de nieuwste collectie Mepal mokken en borden. Uiteindelijk ben ik nu de trotse eigenaresse van vijf glanzende grasgroene mokken en dito boterhamborden. Mepal, dan wéét je wat je koopt: iets wat blí'jvend is, een investering vor het leven!

Tevreden sluit ik de deur van de caravan.

We kunnen gaan.

 Meer lezen? Download het hele verhaal...